کد خبر : 63931 تاریخ انتشار:۱۳۹۸/۰۹/۲۷ - ۱۵:۲۴

بانک برتر، در واقع مسئولیت اجتماعی شرکتی یک مفهوم جامع است که رابطه بین کسب و کار و جامعه را توضیح می‌دهد و می‌تواند به‌عنوان یک ابزار برای راهنمای اخلاقی شرکت‌ها که منجر به توسعه پایدار شرکت می‌شود، خدمت کند. این مفهوم موضوعی است که هم اکنون در کشورهای توسعه یافته و کشورهایی با اقتصاد […]

در واقع مسئولیت اجتماعی شرکتی یک مفهوم جامع است که رابطه بین کسب و کار و جامعه را توضیح می‌دهد و می‌تواند به‌عنوان یک ابزار برای راهنمای اخلاقی شرکت‌ها که منجر به توسعه پایدار شرکت می‌شود، خدمت کند. این مفهوم موضوعی است که هم اکنون در کشورهای توسعه یافته و کشورهایی با اقتصاد باز به‌شدت از سوی تمامی بازیگران همچون حکومت‌ها، شرکت‌ها، جامعه مدنی، سازمان‌های بین‌المللی و مراکز علمی دنبال می‌شود.

امروزه مفهوم مسئولیت اجتماعی شرکت، از اهمیت ویژه­ای برخوردار است و انتظارات مشتریان و جامعه، شرکت‌ها را، در هر نوع و اندازه، به داشتن توجه ویژه نسبت به این مفاهیم، مجبور می‌کند. اهمیت این مفاهیم نزد ذی‌نفعان سازمان به حدی است که کارکنان و متقاضیان کار، عملکرد شرکت را برای کار و استخدام خود مدنظر قرار می‌دهند. بنابراین مفاهیم یاد شده را می­توان از عوامل کلیدی دستیابی به مزیت رقابتی برای سازمان‌ها دانست.

 

قربانی تاکید کرد فرهنگ سازی این نگاه و رویکرد در حوزه صنعت کشور اهمیت فراوانی دارد و برگزاری سومین جایزه مسئولیت اجتماعی شرکتی و توسعه بنگاه ها و سازمان ها در زمستان سال جاری می تواند این انگیزه را برای فعالان صنعتی کشور ایجاد کند تا در فرصت باقی مانده بیشتر از قبل به این موضوع توجه کنند

وی خاطرنشان کرد در سال حمایت از رونق تولید دولت با توان حداکثری از بنگاه ها و فعالان صنعت کشور حمایت خواهد کرد تا بازهم شاهد پویایی و افزایش تولید در صنعت کشور باشیم.

 

 

تایماز سید مصطفایی؛ دبیر سومین جایزه مسئولیت اجتماعی شرکتی و توسعه پایدار سازمان ها و بنگاه های اقتصادی

امروزه کلماتی چون شهروندی شرکتی، مسئولیت اجتماعی شرکتی، مسئولیت شرکتی  و پایداری شرکتی مفاهیمی هستند که در دنیای کسب کار بسیار شنیده می شوند و به نوعی تنوع مفهومی و تکامل تدریجی این مفهوم را در دنیای کسب و کار نشان می دهد زیرا که هدف نهایی و غایی، توجه به مسئولیت های یک بنگاه اقتصادی و پایداری کسب و کار آن بنگاه است.

شهروندی شرکتی عمدتا به فعالیتهای بشر دوستانه و توسعه جوامع اشاره دارد ، در حالیکه مسئولیت اجتماعی شرکتها فعالیتهایی فراتر از الزامات قانونی شرکت و استانداردهای متداول در آن است که به منظور یکپارچه کردن اثرات اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی در راستای استراتژی شرکت انجام می شود و به مثابه یک سیستم عمل می کند و مسئولیت شرکتی که مفهوم جدید تری به طبیعت است به احساس مسئولیت پذیری اشاره  دارد که به نوعی در ارتباط با همه ذی نفعان شرکت وجود دارد و پایداری شرکتی و مسئولیت پذیری شرکتی نیز که مفهومی است که در دو سال اخیر عمدتا به مباحث مدیریتی وارد شده است به نوعی جمع بندی تمام مباحث گفته شده است .

مصطفایی افزود: برخی از مدیران که تعداد زیادی هم نمی باشند،  مسئولیت اجتماعی شرکتها  را به عنوان فرصت خلاقانه ای برای تقویت کسب و کار خود و در عین حال مشارکت در جامعه می دانند. آنها مسئولیت اجتماعی شرکتها  را مرکز استراتژی های کلی خود می بینند که آنها را در اداره کردن مسائل کلیدی کسب و کار کمک می کند. چالش اصلی برای این گروه از مدیران اجرایی،  ایجاد رویکردی است که این آرزوی بلند پروازانه را برآورده کند و متاسفانه تعداد انگشت شماری از آنها موفق یه یافتن این راه شده اند. با این حال برخی از شرکت های خلاق، با مشارکت های هوشمندانه به عنوان راهی برای ایجاد ارزش هم برای جامعه و هم برای کسب و کار از این موانع گذر کرده اند. این همکاری ها با تمرکز بر مسائل کلیدی تاثیر گذار میان جامعه و کسب و کار و با  استفاده از توانایی های تکمیل کننده دو طرف، چالش های میان این دو را مدیریت می کند.

با این وجود از سوی دولت و نهادهای رسمی هیچ ابتکار یا اقدامی جهت ترویج اخلاق کسب و کار و  تلاش در جهت مدرن سازی فرهنگ اقتصادی صورت نگرفته است ، هر چند ماده ۶ قانون بهبود مستمر محیط کسب و کار بر ارتقاء فرهنگ اخلاق کسب و کار تاکید دارد و دولت را موظف به ارایه راهکار کرده است .

بنابراین جهت توسعه و اثربخشی بیش از پیش این مفهوم می بایست ، دولت و نهادهای تنظیم مقررات همانند مجلس شورای اسلامی در سیاست‌گذاری و ترویج مسئولیت‌پذیری اجتماعی به گونه ای باشند که  از یک ‌سو آمادگی پذیرش مسئولیت‌پذیری را برای محیط کسب و کار فراهم کنند و از سوی دیگر  فضا را برای سازمان‌هایی که اخلاقی رفتار نمی کنند، سخت‌تر کنند. به عبارت دیگر دولت و مجلس در سیاست‌گذاری‌ها، آیین‌نامه‌ها و مقررات موضوعی خود میان سازمان‌های مسئولیت‌پذیر و غیر مسئولیت‌پذیر تفاوت قائل شود. این نیازمند بازنگری در قوانین و مقررات و محیط کسب و کار  و تطبیق این مقررات از نظر اصول اخلاق کسب و کار است.

در این راستا، اصول، دستورالعمل­ها، استانداردها، چارچوب و سیستم­های مدیریتی گوناگونی توسعه یافته­اند که مدیران سازمان در حرکت در مسیر پایداری و مسئولیت­پذیری شرکت حرکت نمایند.این مسیری است که بنگاه های اقتصادی و خدماتی می بایست در آن قرار گیرند و بهتر است که آگاهانه و صحیح و بصورت علمی در این راه گام برداشته و به مطالبات ذینفعان خود پاسخ دهند.

قطعا با رویکرد مسئولانه بنگاه های اقتصادی و فعالان صنعتی، شاهد رشد و توسعه صنایع ملی خواهیم بود و البته لزوما این کار را بایستی انجام دهیم

 

 

 

 

مرتضی بهنام، عضو شورای سیاستگذاری سومین جایزه مسئولیت اجتماعی شرکتی و توسعه پایدار سازمان ها و بنگاه های اقتصادی در این نشست اذعان داشت:

چون سازمان‌ها و شرکت‌ها تأثیر عمده‌ای بر سیستم اجتماعی دارند، بنابراین فعالیت آن‌ها باید به‌گونه‌ای باشد که اثرات مثبت حاصل از آن را به حداکثر برسانند و اثرات منفی را به حداقل کاهش دهند و به‌عنوان تأثیرگذارترین عضو جامعه، نگران نیازها و خواسته‌های درازمدت جامعه باشند و در جهت رفع معضلات آن‌ها بکوشند. بدین ترتیب، مسئولیت اجتماعی تدابیر و رفتارهای تجاری در حوزه‌های کارگری، مصرف کننده‌ها، حمایت‌های زیست محیطی، حقوق بشر، ضوابط رفتاری- اخلاقی و اطاعت پذیری، فعالیت‌های اجتماعی و خیرخواهی شرکتی را شامل می‌شود. در واقع، توسعه و اجرای تدابیر و استراتژی‌های این حوزه‌ها، ابعاد کلیدی مسئولیت اجتماعی شرکت را تشکیل می‌دهد. مفهوم مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها، این اجزاء را به هم وصل می‌کند و فعالیت‌ها را حول یک چارچوب خاص که حمایت کننده تجارت و تقویت کننده گفتگو با ذی‌نفعان اصلی می‌باشد، سازمان می‌دهد. مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت‌ها، مفهومی انعطاف­پذیر است. در عین حال که یک شیوه و روش در نظر گرفته می‌شود، یک هدف نیز هست.

 

بهنام افزود: مسئولیت اجتماعی بخش سازنده استراتژی یک سازمان است؛ شیوه‌ای که سازمان در عرضه تولیدات و یا خدمات به بازار اتخاذ می‌کند. از جهت دیگر، مسئولیت‌پذیری اجتماعی در جهت برقراری مشروعیت اقدامات یک سازمان در جامعه، از طریق توجه اولیه به نیازها و دغدغه‌های ذی‌نفعان تلاش می‌کند. موفقیت مسئولیت‌پذیری اجتماعی در یک سازمان نشانگر این است که تا چه حد آن سازمان توانسته است در حین اجرای مدل سازمانی خود، به‌خوبی نیازهای ذی‌نفعان را نیز جهت یابی کرده و پاسخگو باشد.

 

عضو هییت مدیره انجمن روابط عمومی ایران ضمن اشاره به شرایط سخت و ویژه صنعت کشور در یکسال گذشته، از عدم توجه به هنگام و دقیق بنگاه های اقتصادی و بازیگران حوزه صنعت کشور به مقوله مهم و کارگشای مسئولیت اجتماعی، انتقاد کرد و یکی از راه های میانبر برای خروج از رکود و رسیدن به پویایی صنعتی را ایفای نقش مسئولانه شرکت ها و سازمان های مختلف دانست و پیشنهاد داد بنگاه ها و سازمان های صنعتی برای ایفای نقش مسولانه خود از طراحی و اجرای کمپین ها و برنامه های استراتژیک بهره برند.

مطالب مرتبط

نظر شما

پربازدید ترین ها

آخرین اخبار

طراحی سایت