کد خبر : 50932 تاریخ انتشار:۱۳۹۸/۰۶/۰۶ - ۱۰:۰۶

طاهره نصیری، بانک برتر؛ آمار بالای تورم و رکود اقتصادی حاکم بر کشور در چند سال اخیر، تاثیر منفی خود را بر بازار مسکن هم نشان داد و باری بزرگ بر دوش مردم اجاره نشین که حدود یک چهارم خانواده های ایرانی را تشکیل می دهد، گذاشت. مسلما دغدغه اجاره بها درخانوار های ضعیف و آسیب پذیر از لحاظ پایین بودن درآمد بیشتر بوده وچه بسا مجبور باشند تا نیمی از درآمد سالانه خود را صرف اجاره بهای ساختمانی کنند که در یکی دوسال اخیر با مبلغ بسیارکمتری در آن سکونت داشتند و امور می گذراندند. برهمین اساس دولت در پی کم کردن فشار های اقتصادی ناشی از اجاره بها برآمده و با مطرح کردن طرحی به نام مسکن استیجاری، قرار را براین اساس گذاشته که بی خانه ها مستاجر دولت شوند. اجرا و عملی کردن این طرح را به شهرداری سپرده تا از زمین و اراضی های مازاد شهر که در اختیار دارند، اقدام به ساخت مسکن های استیجاری کنند. اما ابهامی که در روند اجرای چنین پروژه سنگینی پیش می آید این است که سازمانی مانند شهرداری که به گفته معاون آن حدود ۲۰۵ پروژه نیمه تمام فقط در تهران دارد و با کاهش بودجه و بدهی زیاد در سیستم اجرایی خود روبروست، چگونه می خواهد چنین طرحی را به مرحله اجرا درآورد. آیا غیر از این است که مردم کم درآمد و ضعیف را به پرداخت کمتری از اجاره بها امیدوار کند و بعد از مدتی او را از همان خانه های استیجاری دولت بیرون کند؟آیا شاخص رسیدن به خانه دار شدن در کشور ما با این شکاف عمیقی که بین قدرت خرید مردم و بالا بودن قیمت مسکن بوجود آمده این اجازه را به مستاجر می دهدتا به علت سکونت دراین خانه ها توانمند شده بعد از بیرون رفتن از مسکن حمایتی دولت ، بتواند صاحب خانه شود؟ این روند نفعش جز شهرداری و گرفتن اجاره بها از مردم ضعیف ، برای کیست؟ بهتر نیست که هدف و هزینه چنین طرحی را به سمت خانه دار شدن مردم بی خانه معطوف کرد، تا هم مطلوبیت دولت در قبال وعده خانه دار شدن مردم در زمان انتخابات به وقوع بپیوندد و هم مورد پسند خدا و خلق خدا باشد؟در همین رابطه با خانم معصومه آقاپور نماینده شبستر وعضو کمیسیون اقتصادی مجلس به گفت و گو نشستیم. آنچه در ادامه می خوانید ماحصل این گفت و گوست.

بانک برتر، نماینده شبستر با بیان اینکه شهرداری ها در ابتدای کار عنوان کنند که منابع اجرایی چنین طرحی را از کجا میاورند؟ گفت: این طرح و لایحه هنوز به مجلس نیامده اما یکی از سوالات اساسی این هست که با توجه به شرایط موجود که اکثر شهرداری ها مشکل منابع دارند، هزینه چنین طرحی را از کجا و کدام محل قرار است تامین کنند.اگر قرار براین است که برای تامین هزینه ساخت مسکن های استیجاری از شبکه بانکی استقراض شود که چنین طرحی را نمی توان حامی اقشار ضعیف و کم درآمد جامعه دانست زیرا نرخ بالایی دارد . اما اگر تامین آن محل سیستم های داخلی خود شهرداری باشد که با گزارش هایی که از شهر داری ها به دست ما میرسد نتاقض زیادی دارد.
گزارش هایی که از شهرداری ها داریم چه در کلانشهرها و چه در شهرهای کوچک با مشکل منابع مواجه هستند. بطوریکه بسیاری از شهرداری ها و شهرستان ها حقوق معوقه کارکنان و کارگران خود را نمی توانند پرداخت کنند.
در واقع در تامین هزینه های جاری خود مانده اند. حالا کاری به دیگر وظایف شهرداری در قبال مردم نداریم .اما اعضای شهرداری و وزارت کشور باید پاسخگو باشند که منابع چنین طرح بزرگی از کجا تامین می شود.
اعلام شده که این طرح برای حمایت از اقشار آسیب پذیر و کم درآمد جامعه است. خیلی هم خوب است اما باید برای اجرای هر طرحی از شعارزدگی پرهیز کرده و مطمعنا مستلزم این است که منابع مشخص و شفاف وتحقق یافتنی آن را مشخص کنیم. ریاست محترم جمهوری، اول تامین منابع را شفاف سازی کنند و بعد وارد ساخت این پروژه شوند.
در بعضی مواقع برخی از طرح ها چون تامین منابع آن مشخص نیست و یا در حقیقت واقعی نیست، آن طرح مذکور در روی کاغذ باقی می ماند و به مرحله اجرا نمی رسد. در حال حاضر الویت با این است که شهرداران محترم اعلام کنند که منابع ساخت مسکن استیجاری را از کجا تامین می کنندو آیا این منابع واقعی و دست یافتنی است؟

مطالب مرتبط

نظر شما

پربازدید ترین ها

آخرین اخبار

طراحی سایت